<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rdf:RDF xmlns="http://purl.org/rss/1.0/" xmlns:rdf="http://www.w3.org/1999/02/22-rdf-syntax-ns#" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
<channel rdf:about="http://hdl.handle.net/10366/3823">
<title>Repositorio Científico</title>
<link>http://hdl.handle.net/10366/3823</link>
<description>Investigación científica producida o editada por los departamentos y centros de la Universidad de Salamanca</description>
<items>
<rdf:Seq>
<rdf:li rdf:resource="http://hdl.handle.net/10366/171615"/>
<rdf:li rdf:resource="http://hdl.handle.net/10366/171614"/>
<rdf:li rdf:resource="http://hdl.handle.net/10366/171613"/>
<rdf:li rdf:resource="http://hdl.handle.net/10366/171612"/>
<rdf:li rdf:resource="http://hdl.handle.net/10366/171611"/>
<rdf:li rdf:resource="http://hdl.handle.net/10366/171610"/>
<rdf:li rdf:resource="http://hdl.handle.net/10366/171609"/>
<rdf:li rdf:resource="http://hdl.handle.net/10366/171608"/>
<rdf:li rdf:resource="http://hdl.handle.net/10366/171607"/>
<rdf:li rdf:resource="http://hdl.handle.net/10366/171605"/>
<rdf:li rdf:resource="http://hdl.handle.net/10366/171604"/>
<rdf:li rdf:resource="http://hdl.handle.net/10366/171603"/>
<rdf:li rdf:resource="http://hdl.handle.net/10366/171602"/>
<rdf:li rdf:resource="http://hdl.handle.net/10366/171600"/>
<rdf:li rdf:resource="http://hdl.handle.net/10366/171599"/>
<rdf:li rdf:resource="http://hdl.handle.net/10366/171598"/>
</rdf:Seq>
</items>
<dc:date>2026-05-26T21:41:25Z</dc:date>
</channel>
<item rdf:about="http://hdl.handle.net/10366/171615">
<title>Trichoderma gamsii T6085, a biocontrol agent of Fusarium head blight, modulates biocontrol-relevant defence genes expression in wheat</title>
<link>http://hdl.handle.net/10366/171615</link>
<description>[EN]To enhance the framework of the mechanisms of action used by Trichoderma gamsiiT6085 for the control of Fusarium head blight (FHB), this work investigated its abil-ity to modulate the expression of defence-related genes of wheat (Triticum aestivum‘Apogee’) in response to endophytic colonization of plant tissues. Changes in relativeexpression of pal1, pr1, pgip2 and lox1 genes were assessed over time in wheat roots,in spikes colonized by T6085 alone and both T6085 and Fusarium graminearum, and inleaves from wheat seedlings root-inoculated with T6085. Results indicate the ability ofT6085 to induce local and systemic defence responses in wheat plants in the presenceof one of the causal agents of FHB. There was a general significant up-regulation ofthe plant defence-related genes analysed, especially in the first days after the applica-tion of T6085. According to these results, modulation of plant defence genes could beincluded within the arsenal of mechanisms used by T6085 when applied to wheat, anadditional feature of interest in the management of FHB. To evaluate the effect of theplant genotype on the ability of T6085 to endophytically colonize roots, root coloniza-tion was assessed on four cultivars of T. aestivum and two cultivars of T. durum. Datashowed that roots of only two T. aestivum cultivars were endophytically colonized byT6085, similar to cv. Apogee used here as control, thus demonstrating an effect of thehost genotype on the endophytic ability of T6085.
</description>
<dc:date>2023-01-01T00:00:00Z</dc:date>
</item>
<item rdf:about="http://hdl.handle.net/10366/171614">
<title>Exploring the synergistic potential of Trichoderma gamsii T6085 and Clonostachys rosea IK726 for biological control of Fusarium head blight in wheat</title>
<link>http://hdl.handle.net/10366/171614</link>
<description>[EN]We explore the combined use of two beneficial fungal isolates, Trichoderma gamsii T6085 (Tg) and Clonostachys rosea IK726 (Cr), to enhance Fusarium head blight (FHB) management by biological control. We found no evidence for mycoparasitism or inhibition via diffusible metabolites, but Tg volatiles inhibited Cr growth slightly. Although Cr reduced Tg spore germination and mycelial growth in liquid culture, this effect seemed absent in planta. The BCAs differently modulated defence-related (DR) genes when colonizing roots or spikes. At seven days post-inoculation (dpi), root-applied Cr, alone and co-inoculated, induced a minor upregulation of PR1. In leaves, a systemic signalling response by root inoculation was detected. In spikes, Pal1, PR1, and Lox1 were upregulated by Cr alone and co-inoculated at 96 hours post-inoculation (hpi). However, Lox1 activation was enhanced by co-inoculation. On spikes inoculated with Fg, the BCAs revealed different patterns of DR gene modulation indicating involvement of different biocontrol mechanisms. In detail, Pgip2 was primarily upregulated at 24 hpi in co-inoculated spikes whereas at 72 hpi activation of DR genes was observed only with Tg. Notably, the disease incidence was reduced by 93 % by co-inoculation. In addition, the inoculum potential of F. graminearum on straw was reduced by all BCAs treatments, with ≥ 96 % reduction of perithecia after six months incubation. Our results show the potential of combining Tg and Cr as a more effective and stable FHB management strategy, than by treatments with the individual strains.
</description>
<dc:date>2025-07-01T00:00:00Z</dc:date>
</item>
<item rdf:about="http://hdl.handle.net/10366/171613">
<title>Fusarium graminearum regulates kp4l genes, encoding killer toxins, during competitive interaction with other plant pathogenic Fusarium species</title>
<link>http://hdl.handle.net/10366/171613</link>
<description>[EN]Fusarium graminearum (Fg) is one of the most virulent causal agents of Fusarium head blight (FHB) in Central Europe. The disease is also caused by other Fusarium species within the FHB Species Complex (FHBSC). Some Fusarium species secrete killer proteins (KPs) during host plant infection. Fg produces KP4-L killer toxins (FgKP4L), of which the clustered Fgkp4l-1, -2, -3 genes and Fgkp4l-4 (encoding for the heterodimeric KP4L-4 protein) are expressed in competitive interactions against the biocontrol agent Trichoderma gamsii T6085. We investigated the involvement of the four Fgkp4l genes in the competition with other plant-pathogenic Fusarium species either lacking KP4L proteins or carrying different combinations of them. Fusarium sporotrichioides (Fs) and Fusarium langsethiae (Fl) belonging to the FHBSC, and the outgroup Fusarium verticillioides (Fv), were used for both in vitro and in vivo tests. To monitor mycotoxin production, relative expression of Tri4 gene included within the trichothecene biosynthetic pathway was also evaluated. In dual cultures, modulation of KP4L-encoding genes was tailored according to the facing species and the distance between fungi. Against Fs, the three clustered Fgkp4l genes were up-regulated but no changes on gene expression occurred with Fl. Fgkp4l-2 was up-regulated facing Fv during the two contact independent stages (Early sensing and Sensing) of the interaction. The Tri4 gene was expressed only during the in vitro interaction with Fv, but not on spikes. Fgkp4l-2 and -3 were up-regulated at 3 days post-inoculation on wheat heads inoculated with a mix of the four Fusarium species. Competition against the other Fusarium did not influence Fg growth rate on spikes.
</description>
<dc:date>2025-01-01T00:00:00Z</dc:date>
</item>
<item rdf:about="http://hdl.handle.net/10366/171612">
<title>Chitosan/mandarin essential oil-based films on citrus fruits for the control of the medfly attack and to prevent the occurrence of grey and blue mould in post-harvest</title>
<link>http://hdl.handle.net/10366/171612</link>
<description>[EN]Citrus fruits, widely consumed around the world, can be negatively affected by pests and fungal infections during their cultivation, handling, transportation, and storage, thus resulting in substantial yield losses and food waste. The use of natural preservatives like chitosan (CHT) and essential oils (EOs) is a promising approach for reducing chemical inputs to preserve food products.&#13;
This study investigated the effects of CHT, extracted from crab shells and the fungus Pleorotus ostreatus, alone and in combination with mandarin (Citrus × reticulata Blanco, Rutaceae) essential oil (MEO), as an oviposition deterrent towards Ceratitis capitata (Diptera: Tephritidae), the Mediterranean fruit fly, and growth inhibitor of Penicillium (P. expansum, P. digitatum, and P. italicum) spp. fungi, the causal agents of apple and citrus rot.&#13;
A solution of 1.0% CHT of both origins (from crab shells and P. ostreatus) added with MEO resulted as the best combination to significantly reduce the oviposition percentage of C. capitata as well as mycelial growth and spore germination of Penicillium isolates and their pathogenic activity on Citrus japonica Thunb. (kumquats) fruits.&#13;
According to results here collected, CHT added with MEO represents a valid combination to be used as an edible film and coating as part of an integrated control strategy to improve the shelf-life of fresh citrus fruits. Furthermore, fungal CHT, here used for the first time in combination with MEO, can be an excellent alternative to reply to the eating habits and necessities of the final consumers.
</description>
<dc:date>2024-07-13T00:00:00Z</dc:date>
</item>
<item rdf:about="http://hdl.handle.net/10366/171611">
<title>Unravelling the biochemical and molecular priming effect of a new yeast-derived product: new perspectives towards disease management</title>
<link>http://hdl.handle.net/10366/171611</link>
<description>[EN]Plants constantly face the environment that surrounds them and fight for survival against biotic and abiotic stress factors. To deal with harmful conditions, plants have developed a multilayer defence system, making them capable of recognising threats and promptly recovering from them. This phenomenon, which takes advantage of the “memory effect”, is referred to as bio-priming and represents a new frontier in terms of crop protection. Here, we investigated the “indirect” protective mechanisms of a new yeast extract formulate in Vitis vinifera cv. Sangiovese plants at both the biochemical and genic levels. The formulate was applied once a week for three consecutive weeks, and grapevine leaves were sampled from the first to the fifth day after treatment (dat) at every week of the experiment. Increased levels of jasmonic acid (every week at 2 dat; +70% as average) and abscisic acid (at 1 dat of the first week, more than 1.7-fold higher than the control) and the underproduction of salicylic acid (from 2 dat; −18%) confirmed that these signalling molecules/”specialised compounds” are actively involved in the early activation of defence pathways in treated vines. In addition, pr2 and chit1b, two genes involved in regulating hormonal crosstalk, were significantly up-regulated (both in the first and second week of the trial) and were also found to underlie upstream molecular activation. The results obtained by this investigation confirm the use of this new product to prime and protect grapevines from a wide range of fungal and fungal-like plant pathogens through the induction of defence responses.
</description>
<dc:date>2024-06-01T00:00:00Z</dc:date>
</item>
<item rdf:about="http://hdl.handle.net/10366/171610">
<title>Formula vitae honestae</title>
<link>http://hdl.handle.net/10366/171610</link>
<description>[GL]Gloriosissimo ac tranquillissimo et insigni catholicae fidei praedito pietate Mironi regi Martinus humilis episcopus.&#13;
1 Non ignoro, clementissime rex, flagrantissimam tui animi sitim sapientiae insatiabiliter poculis inhiare eaque te ardenter, quibus&#13;
moralis scientiae riuuli manant, fluenta requirere et ob hoc humilitatem meam tuis saepius litteris admonere ut dignationi&#13;
tuae crebro aliquid per epistolam scribens aut consolationis aut exhortationis alicuius etsi qualiacumque sint offeram dicta. Sed&#13;
quamuis hoc a me laudabile tuae pietatis exigat studium, scio tamen tenuitati meae insolentem continuo a cautis impingi roteruiam, si regalis reuerentiae grauitatem aut assiduis aut uilibus, ut libet, dictis attingam. Et ideo ne aut ego licentia piae inuitationis abuterer loquendo aut uestro magis desiderio obsisterem reticendo, libellum hunc nulla sophismatum ostentatione politum, sed planitie purae simplicitatis exertum capacibus fidenter auribus obtuli recitandum.
</description>
<dc:date>2023-01-01T00:00:00Z</dc:date>
</item>
<item rdf:about="http://hdl.handle.net/10366/171609">
<title>A Formula vitae honestae</title>
<link>http://hdl.handle.net/10366/171609</link>
<description>[GL]O pequeno tratado filosófico da Formula vitae honestae parte das catro virtudes cardinais —prudencia, magnanimidade, continencia e xustiza—para crear unha guía moral que permita levar unha vida recta, ou, como di o propio título da obra, unha vida honesta. Esta obra foi composta por Martiño de Dumio no século vi, en concreto entre os anos 570 e 579, período en que Miro gobernou o reino suevo (desde a súa coroación ata a súa morte), dado que a obra vai dedicada a este rei de maneira explícita (Mironi regi).&#13;
Na Formula conflúen dous dos motivos que aparecen na produción de Martiño de Dumio: o tema moral, que neste caso toma a base do estoicismo senequiano para moldealo ao ascetismo cristián, e o fondo pedagóxico (como ocorre no seu De correctione rusticorum), que se mantén, neste tratado, intimamente ligado ao contexto político do seu tempo. Na sociedade sueva deste período non había unha separación clara entre o ámbito civil e o relixioso, polo tanto a vida do bracarense, en canto que máximo representante eclesiástico da arquidiocese de Braga, non pode desligarse da vida política. A influencia do bispo foi crecendo&#13;
desde a súa chegada á Gallaecia e incrementouse co ascenso ao poder do rei Miro, de quen fora mentor cando este era aínda príncipe, é dicir, durante o reinado do seu pai Teodomiro (quen reinou desde o ano 559 ata o 570).&#13;
Pasa entón Martiño a exercer o papel de conselleiro e convértese na persoa de confianza do rei e nunha figura fundamental entre as personalidades eclesiásticas que tiveron influencia sobre Miro.
</description>
<dc:date>2023-01-01T00:00:00Z</dc:date>
</item>
<item rdf:about="http://hdl.handle.net/10366/171608">
<title>Cultura Abierta</title>
<link>http://hdl.handle.net/10366/171608</link>
<description>[ES]Este proyecto nace con el interés de dar respuesta a la dificultad de acceso a la cultura por parte de colectivos en riesgo de exclusión, derecho fundamental escasamente atendido.&#13;
Para ello se promueve la difusión del patrimonio material e inmaterial desde la Universidad de Salamanca, sensibilizando a diferentes colectivos sobre su importancia gracias a la metodología de Aprendizaje y Servicio (ApS).
</description>
<dc:date>2019-01-01T00:00:00Z</dc:date>
</item>
<item rdf:about="http://hdl.handle.net/10366/171607">
<title>La Formula uitae honestae: el manuscrito 1007B del Archivo Histórico Nacional, un nuevo testimonio hispánico</title>
<link>http://hdl.handle.net/10366/171607</link>
<description>La Formula uitae honestae es un breve tratado de carácter filosóficomoral que, partiendo de la razón natural y a través del orden de las cuatro virtudes cardinales (prudentia, magnanimitas, continentia, iustitia), propone unos preceptos básicos de conducta que permitan llevar una vida honesta.&#13;
La autoría de la obra pertenece a Martín de Braga (Martinus Bracarensis o Dumiensis, †579), obispo y abad de la Gallaecia que fue uno de los grandes personajes de la antigua literatura hispano-cristiana y conocido principalmente por ser considerado el apóstol que convirtió a los suevos al cristianismo. Sin embargo, se atribuyó a Séneca a lo largo de la Edad Media. ¿Por qué sucedió esto? En algún momento de la transmisión se perdió en una de las ramas (parte de la rama β) de la tradición textual&#13;
que hoy conocemos el prólogo, una carta nuncupatoria en la que el autor decía que él, Martín de Braga, dedicaba la obra al rey suevo Miro, y que la obra se titulaba Formula uitae honestae. Al perderse este proemio se atribuyó la obra a Séneca, tanto por la temática como por el estilo que se utiliza en la obra, y así se transmitió a partir del siglo xii, habitualmente bajo el título De quattuor uirtutibus cardinalibus, aunque la atribución a Séneca más temprana se encuentra ya en el siglo x, en el catálogo de San Emmeram (Becker 42) nº 463: «Liber Senecae de IV virtutibus». Petrarca será el primero que señale el error siglos más tarde (Epistolae rerum senilium II, 4).&#13;
Se realizaron numerosas copias de este opúsculo de las que da muestra la gran cantidad de manuscritos conservados repartidos por toda la geografía europea, lo que hace que su transmisión textual sea no sólo extensa, sino también compleja.
</description>
<dc:date>2018-01-01T00:00:00Z</dc:date>
</item>
<item rdf:about="http://hdl.handle.net/10366/171605">
<title>Los primeros incunables del De quattuor uirtutibus</title>
<link>http://hdl.handle.net/10366/171605</link>
<description>[ES]Cuando hablamos del «de qvattvor virtvtibvs cardinalibvs», hacemos referencia a la Formula uitae honestae (CPL 1080), su título originario, que no fue, sin embargo, el más utilizado en su transmisión. Esta obra de Martín de Braga es un breve tratado latino del siglo vi de carácter filosófico-moral, que expone una norma de conducta que debe ser adquirida y practicada para llegar a la honestidad. No se trata, por lo tanto, de una obra de doctrina cristiana en su sentido más estricto, sino de un relato breve que, partiendo de la razón natural y a través del orden de las cuatro virtudes cardinales (prudentia, magnanimitas, continentia,&#13;
iustitia), propone unos preceptos básicos asentados en la actividad humana. La autoría de la obra, a pesar de pertenecer a Martín de Braga, se atribuyó a Séneca a lo largo de la Edad Media, ya que en el proceso de transmisión se perdió en una de las ramas de la tradición textual que hoy conocemos (en concreto en parte de la rama β) el prólogo, una carta nuncupatoria en la que el autor afirmaba que él, Martín de Braga, dedicaba a obra al rey suevo Miro, y que la obra se titulaba Formula uitae honestae.&#13;
De ahí que este pequeño tratado, que gozó de una gran popularidad y difusión por Europa a lo largo de la Edad Media, se leyese como anónimo, perdiendo de esta manera la paternidad literaria de Martín de Braga. Muy pronto se atribuyó la obra a Séneca, tanto por temática como por estilo, y así se transmitió a partir del siglo xii, cuando pasó a titularse De quattuor uirtutibus cardinalibus.
</description>
<dc:date>2020-01-01T00:00:00Z</dc:date>
</item>
<item rdf:about="http://hdl.handle.net/10366/171604">
<title>El libro de las cuatro virtudes de Alfonso de Cartagena</title>
<link>http://hdl.handle.net/10366/171604</link>
<description>[ES]La traducción castellana de la Formula uitae honestae de Martín de Braga, titulada Libro de las cuatro virtudes, fue realizada por Alfonso de Cartagena y transmitida a través del corpus conocido como los Tratados de Séneca. Conservamos esta obra dentro de la rama δ (y δδ) de los Tratados, el tipo más completo dentro de la transmisión, ya que incluye una serie de doce libros que se corresponden con traducciones a la lengua castellana de obras morales de Séneca o adscritas a él.&#13;
Dentro de las obras apócrifas se encuentra este pequeño tratado cuya autoría se atribuyó a Séneca ya en la tradición latina del texto. Este problema de transmisión surge a raíz de la pérdida de la salutatio y el proemio de la Formula, donde se indicaban tanto el destinatario, el rey Miro, como el autor y el título de la obra.
</description>
<dc:date>2021-01-01T00:00:00Z</dc:date>
</item>
<item rdf:about="http://hdl.handle.net/10366/171603">
<title>Una aproximación a la recepción impresa del De quattuor uirtutibus de Pseudo Séneca</title>
<link>http://hdl.handle.net/10366/171603</link>
<description>El De quattuor uirtutibus o De quattuor uirtutibus cardinalibus, no es sino una versión ligeramente modificada de la Formula uitae honestae (CPL 1080), obra de Martín de Braga († 579), aunque atribuida erróneamente a Séneca en esta segunda versión, que había perdido la salutatio y el proemio, lugares donde se mencionaba el autor, el dedicatario y el título.&#13;
Este título debió formar parte de la tradición del texto antes de desprenderse la obra de su autor y título original, pues en gran parte de los manuscritos más antiguos aparecen ya ambas denominaciones para aludir a la obra. Además, un autor cercano a la época de composición del tratado, Isidoro de Sevilla, señala ya esta obra en su De uiris illustribus (CPL 1206) (cap. 22) con un título asimilado al contenido y no al que aparece de manera explícita en el prólogo, a pesar de reconocer la autoría del Bracarense: «cuius quidem ego ipse legi librum de differentiis quattuor uirtutum».&#13;
Bajo esta forma, la obra, favorecida por la falsa autoría, disfrutó de una amplia difusión en Europa durante toda la Edad Media y parte del Renacimiento.&#13;
Esto ocurre especialmente en los siglos XIV y XV, época en la que es frecuente encontrar este pequeño tratado apócrifo inserto en corpora senequianos, es decir, acompañado de otras obras morales de Séneca o Pseudo Séneca, conjuntos habituales en la transmisión de la obra del autor cordobés en la Baja Edad Media. Debido a esto, y a la breve extensión del tratado, la recepción de la obra se ha producido mayoritariamente a través de códices misceláneos, dinámica que, como veremos, va cambiando a lo largo de su tradición impresa.
</description>
<dc:date>2023-01-01T00:00:00Z</dc:date>
</item>
<item rdf:about="http://hdl.handle.net/10366/171602">
<title>Textos y versiones del Libro de los remedios contra la fortuna atribuido a Séneca</title>
<link>http://hdl.handle.net/10366/171602</link>
<description>[ES]Durante el trabajo de preparación de la edición crítica del Libro de los remedios contra la fortuna surge la primera dificultad, perceptible ya en una lectura superficial, que no puede pasarse por alto antes de continuar con el proceso de emendatio y selectio: existen diferentes versiones de esta traducción. Esta cuestión fue ya señalada por estudiosos como Round [1998, 26-28], quien establece dos grupos: por un lado los manuscritos 8188 y 17803 de la BNE, y por otro el manuscrito 201 de la Biblioteca General Histórica de la Universidad de Salamanca; Accorsi, a cuya tesina sobre la doble redacción de la obra no hemos podido acceder, pero cuyos resultados conocemos gracias a Olivetto [2011, 57, n.2]; y Severin [2000, 9], que en su edición del manuscrito 82-6-10 de la Colombina relaciona la traducción del De remediis que aparece en este testimonio con la versión que ofrece el manuscrito T-III-4 de la Biblioteca del Monasterio del Escorial.&#13;
La compleja tradición y transmisión del De remediis fortuitorum afecta, sin duda, a su recepción y, por lo tanto, a las traducciones realizadas en lenguas romances, a cuyo estudio se traslada esta dificultad a la hora de establecer sus relaciones y su historia textual. Otro problema será, como ocurría ya en el caso del Libro de las cuatro virtudes –traducción de la Formula uitae honestae–, la complejidad en el formato y la estructura de esta traducción, cuyo estilo sentencioso, lleno de cortes y epígrafes, provocó numerosos cambios y confusiones a lo largo de su transmisión. Asimismo, su otra redacción, incluida de manera fragmentaria en la Copilaçión de algunos dichos de Séneca, debe ser analizada y cotejada con las diferentes versiones.&#13;
Es necesario analizar, por lo tanto, qué versiones existen de esta traducción y cuáles son sus carácterísticas principales y los testimonios que las representan, así como su relación respecto a la tradición conjunta de los conocidos como Tratados de Séneca y el modelo latino que las precede.
</description>
<dc:date>2022-01-01T00:00:00Z</dc:date>
</item>
<item rdf:about="http://hdl.handle.net/10366/171600">
<title>Sociodemographic determinants of Alzheimer’s disease in primary care: evidence from the province of Salamanca (Spain)</title>
<link>http://hdl.handle.net/10366/171600</link>
<description>Abstract Background Alzheimer’s disease (AD) is the most prevalent form of dementia worldwide, representing a growing public health concern as populations age. While biological mechanisms have been extensively studied, less is known about how sociodemographic determinants - such as residence, education, and socioeconomic context - affect the onset and distribution of AD in Spain. This study explores the association between sociodemographic factors and AD diagnosis among patients in primary health care centers in the province of Salamanca. Methods A cross-sectional, observational, and retrospective study was conducted using data from the Medora 4 electronic health records system of the Castilla y León Regional Health Service (SACYL). A total of 760 patients with a confirmed diagnosis of AD between 2009 and 2019 were randomly selected from an initial cohort of 1,623 individuals (95% confidence level, 2.59% margin of error). Variables analyzed included age, sex, place of residence (urban/rural), educational level, occupation, depressive symptoms, and family history of dementia. Data were analyzed with descriptive and inferential statistics using chi-square and Kruskal–Wallis tests (p &lt; 0.05). Results Conclusion Among the 760 participants, 70% were women (n = 535) and 30% men (n = 225), with a mean age above 65 years. AD prevalence was significantly higher among urban residents (50.8%) than rural residents (49.2%) (p = 0.016). Women were disproportionately affected in both environments, especially in rural areas (74.1% vs. 66.1% in urban areas). Depression was recorded in 40.3% of patients, more frequently among women, though no significant association was observed with AD onset. Advanced age and female sex were confirmed as predominant risk factors. This study reveals a significant urban – rural disparity in AD prevalence in Salamanca, Spain, and confirms the higher vulnerability of older women. The findings underscore the need for targeted prevention and early detection strategies within primary care, particularly in urban settings where prevalence is higher. Understanding these sociodemographic determinants is crucial for designing equitable, community-based dementia care policies.
</description>
<dc:date>2026-01-23T00:00:00Z</dc:date>
</item>
<item rdf:about="http://hdl.handle.net/10366/171599">
<title>Más allá del trabajo. Cultivando el bienestar y el propósito en la jubilación</title>
<link>http://hdl.handle.net/10366/171599</link>
<description>Este manual aborda la jubilación como una etapa de transición y desarrollo personal, ofreciendo estrategias para favorecer el bienestar, la adaptación psicosocial y la construcción de un proyecto vital significativo. Desde una perspectiva práctica y fundamentada, analiza aspectos como la salud, las relaciones sociales, la gestión del tiempo, la resiliencia y el envejecimiento activo.
</description>
<dc:date>2026-01-01T00:00:00Z</dc:date>
</item>
<item rdf:about="http://hdl.handle.net/10366/171598">
<title>Cada Alumnito con su librito: Reparación de la escritura en el aula de ELE</title>
<link>http://hdl.handle.net/10366/171598</link>
<description>Este trabajo propone la actuación de un diagnóstico previo al ejercicio de escritura y la sucesiva programación de actividades con un objetivo: que los alumnos recuperen distintos aspectos carentes en su producción escrita a través del trabajo grupal. Para realizar el diagnóstico utilizaremos como base algunas premisas teóricas extraídas de Krashen, Cassany y Sanz que sistematizaremos en una visión propia que nos servirá a realizar una parrilla de análisis. Sucesivamente propondremos el material didáctico planificado para dos grupos de alumnos diferentes.
</description>
<dc:date>2005-01-01T00:00:00Z</dc:date>
</item>
</rdf:RDF>
